銭湯 (sentou) คือ โรงอาบน้ำสาธารณะของชาวญี่ปุ่น โดยจะเป็นการอาบน้ำรวมในห้องน้ำขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในเขตชุมชน ซึ่งลักษะณะของน้ำที่ใช้อาบจะเป็นน้ำประปาที่ต้มให้ร้อน 
温泉 (onsen) เป็นน้ำพุร้อนจากธรรมชาติที่มีแร่ธาตุอยู่ในนั้น 

จุดกำเนิดของเซ็นโตะ

ในอดีต ขาวญี่ปุ่นมีความเชื่อเกี่ยวกับการชำระล้างร่างกายและจิตใจจากพิธีกรรมทางศาสนาชินโตที่เรียกว่า 禊 (misogi) แต่จะถูกจำกัดอยู่ในหมู่ชนชั้นสูงหรือนักบวช กระทั่งเมื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 6 แนวคืดการอาบน้ำก็ได้แพร่หลายผ่านทางพุทธศาสนาที่เผยแผ่มาจากจีน โดยพระสงฆ์ได้มีการสร้างโรงอาบน้ำภายในวัดที่เรียกว่า  施浴 (seyoku) ขึ้น เพื่อใช้ประกอบศาสนกิจ และเปิดให้ผู้ยากไร้ ผู้ป่วย หรือผู้เดินทางได้เข้ามาใช้บริการโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย หรือก็คือ การอาบน้ำการกุศล นั่นเอง

อย่างไรก็ตาม การอาบน้ำในสมัยนั้นไม่ได้เป็นการลงไปแช่ในอ่างน้ำอุ่นเหมือนปัจจุบัน แต่เป็นการอบไอน้ำในห้องปิดขนาดเล็กที่เรียกว่า 蒸し風呂 (mushiburo) ซึ่งมีลักษณะคล้ายซาวน่าช่วยขับเหงื่อและสิ่งสกปรกออกจากร่างกาย นับเป็นจุดเริ่มต้นของวัฒนธรรมการอาบน้ำที่แพร่หลายสู่สามัญชน

จากโรงอาบน้ำในวัด สู่ธุรกิจของประชาชน

เมื่อเข้าสู่ยุคเอโดะ (ค.ศ.1603-1868) เป็นช่วงที่เมืองต่าง ๆ โดยเฉพาะเอโดะ (โตเกียวในปัจจุบัน) มีประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว อีกทั้งบ้านเรือนส่วนใหญ่ยังไม่มีห้องอาบน้ำส่วนตัวในครัวเรือน จึงเกิด "โรงอาบน้ำสาธารณะ" ที่เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าใช้บริการโดยเก็บค่าบริการ หรือที่เรียกว่า 銭湯 (sentou) ขึ้น 

銭 (sen/seni) เงินที่ทำด้วยโลหะในสมัยโบราณ (100 เซ็น = 1 เยน)

湯 (yu）น้ำร้อน

ดังนั้น พอเอาคำว่า 銭 และ 湯  มารวมกัน 銭湯 (sentou) เลยมีความหมายว่า โรงอาบน้ำที่เสียค่าบริการ นั่นเองค่ะ 

การแช่น้ำในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม
เมื่อก้าวเข้าสู่ยุคการปฏิวัติอุตสาหกรรม เป็นช่วงที่อ่างอาบน้ำจากฝั่งตะวันตกถูกนำมาเข้าเผยแพร่ในญี่ปุ่น ทำให้ถูกดัดแปลงให้เข้ากับวิถีชีวิตประจำวันจนเกิดเป็น "อ่างอาบน้ำภายในบ้าน" หรือ 内風呂 (うちぶろ)  ที่มีความลึกเป็นเอกลักษณ์เพื่อให้สามารถนั่งแช่น้ำได้ถึงระดับหน้าอก